“Je hebt The Doors en daar rond heb je The Chambrangs”. Tijdens De Pappenheimers moest iedereen erom lachen, maar op die zatte, van nostalgie overlopende nacht, toen 2005 al aan het uitdoven was, betekende het de lancering van een groep. Van zes maten die er drie jaar Leuvens kot- en uitgangsleven voor nodig hadden om van elkaar te weten te komen dat in een groepje spelen altijd de ambitie was geweest; én om te beseffen dat ze dat misschien eens met elkaar moesten doen. The Chambrangs was aanvankelijk de werktitel, maar werd al snel de vaste naam. Het stond perfect voor wat we wilden zijn: niet bloedserieus, maar wel met de nodige ambitie – ‘the’ voor de internationale erkenning!

Repetities begonnen in januari van 2006, in de tochtige schuur van des drummers ouderlijke boerderij te (erg) landelijk Slypskapelle, dat met het blote oog nauwelijks is waar te nemen. Onze allereerste songs kwamen er tot stand, alsook ons eerste optreden. Haaaa, de sensatie van gierende zenuwen omwille van buitenstaanders die voor het eerst luisteren naar iets dat nog niet bestond maar dankzij The Chambrangs wel. Het kot in Slyps werd op een bepaald moment te ongezond en – letterlijk – vergezocht bevonden, waarop we, via een omweg in Gent, onze stek vonden in Aalter, in de repetitiekelder van Jeugdhuis Kadans. Elke donderdag knutselen we er naarstig aan onze songs, die intussen al werden goed bevonden in Jeugdhuis ’t Arsenaal in Marke, waar The Chambrangs de publieksprijs wonnen op de rockrally van Boscorock.

Zes van die nummers namen we in december 2007 onder de arm richting Tielt, waar we in de Barefoot Recording Studio onze eerste demo maakten, getiteld ‘The very best of greatest hits vol. III’. Het doel was en is het maken van catchy deunen en het trappen van lol. U2 zijn we niet, zullen we nooit worden en willen we nooit worden – het plezier van het spelen komt op de eerste plaats. Dat neemt niet weg dat we repeteren, schaven, knutselen en vloeken tot een song in onze ogen en oren helemaal goed zit. En op tijd weg duiken als een woeste drummer daarbij met zijn stokken begint te gooien. Rock ‘n’ roll, baby!